- Erotizm hayatın neresinde durur ve bir sanat nesnesi olarak nerelerimize konulur?
- “Sanat toplum içindir” gibi bir klişeden hareketle, soruyu bir de vibratör fabrikası çalışanlarına sormak lazım derim ben. Ve son kertede eklemek isterim ki; sanat nesnesi ortaya koyanla ortaya koyduğu şey arasında bedensel ve süreçsel çok sıkı bir bağ vardır. İşte bu bağ, sanat nesnesi vitrine çıktığı anda onu yaratan tarafından etrafa enjekte edilen dev bir dokuya dönüşür. Aslında başlangıçtan bu yana insanoğlunun etrafa fırlattığı cenin partikülleri ve onların ana rahminde terbiye edilmiş halleri, yani bizler bunun en bariz örnekleriyizdir. Ve tanrı kadını yarattı. İçini oyduğuna “kadın”, içini oyarken kullandığı aleti üzerinde unuttuğuna “erkek” dedi. İşte o andan itibaren ne yazık ki yapılan ve yapılacak her şey birer kopyadan ibaret olmaya mahkûm oldu. Olsun! Taklit de olsa, baktığımız her yerde her daim birbirini tanımlayan / bütünleyen sanat ve erotizmle gözgöze gelmiyor muyuz sonuçta. Yeter ki doymak bilmeyen doğamızı doyuracak kadar zamanımız olsun. Zaman mı dedim!

ZAMAN AYNA TUTMAZ

Zaman ayna tutmaz. Kişilik bir gösterge değildir. Gösterge olsaydı, iki kişilik otel odalarında birleşme değil, bölünme yaşardık. Vücut suyumuzu çalanlar, alkolle yaptıkları anlaşmanın mafyadan çok daha boktan olduğunun farkında olmayanlardır... Ama nedense diğerinden çok daha fazla severiz alkol arkadaşlarımızı. Arkadaşlarımız yandaş değil, yanıbaşımızda durmayı seven yuvarlak masa paranoyaklarıdır. Aynı sorun; kendini sadece metal zanneden hiçbir zincirde yaşanmaz. Yaşansaydı, yuvarlak masalar zincirli ayaklardan geçilmezdi... Yaşasın masa altı organ yoklayıcı ayakların zaptedilemez seksi... Seviyorum nedense her şeyden fazla seksi. Seksi kız seni demeyi ne de çok özlemişim Birilerini......... Salağım ben..... Sona yazılmaz ama; Atılgan'ın Seyir Defteri: Yıldız Tarihi; Çok sevgili Ana Rahmi Ve Yaşasın Lahana Paradoksu 'nun altında yatan yara bağlamış kabukların haşlanmaya muktedir vitamin israfı.........